Proclamatie van het Bokkenriek

Ik, Prins Pieter d’n 2de

48e prins van ut Bokkenriek, niggende prins uut ut Lange End, deurde prins uut ons Tipke. Zât as klène al op de schouwer van Prins Theo I van de Bokken. Unnen echten Bok, die de kost verdient bij CRM Partners um ut dor de klante van ons klante nar de zin te make. In miene vrijen tied bemoei ik mien ège mi de schôl en ut verkeer in de geminte, en geniet ik van ôns twee Bokkepootjes en van mien prinses, waor ik al host twèllef joar mi getrouwd zie.

Ik, Prinses Yvonne

Unne gebore en getoge pad, oudste uut unne nest van twee. Liep zestien joar geleje, onder ut toeziend oog van onzen adjudant, miene prins tegge ut lief mi de carnaval in ut Léker. Toen gauwèchtig verhuusd nar ut Bokkenriek. Dùr de wèk stoj ik enkele daag vur de klas en bin ik gèr tuus bej ôns klèn bokkepootjes. Op môndag te viene in de Jachthoorn bij de Tuutjes en verder druk bij Jeugdbelangen mi de Kunning en Sienterkloas.

 

Geven te kennen:

Ten elfde:

Vur OhOh7 hebben we óns lang gedeisd moete houwe,

mar nou gôn we same un groot feest bouwe.

 

Ten tiende:

Naor hofdame en adjudant hebbe we goed gezocht,

mè hun wùrdt ut un feest zoas ge noit had gedocht.

 

Ten niggende:

Mi onze nar Niels zien we kei blij,

ôk al moest-ie nog gerepareerd worre an zien knèj.

 

Ten achtste:

Engsele makt sfeer en herrie vur tien,

dè is un spektakel, zo hedde nog noit gezien.

 

Ten zuvvende:

De dansvloer is altied vol, mar soms moet-ie vrij.

Án de kant, want ons Bokkepootjes zien der bij!

 

Ten zesde:

Ut schrieve in ut Bokkenblad schiet er wa bij in di jôar,

mâr de rest van de redaksie spult dè vast moj kloar.

 

Ten vijfde:

Vrijdagemerge vroeg trappe we af bij de schôl,

in allebei de units wùrdt ut helemoal te dol.

 

Ten vierde:

Zien der minse ziek of slecht ter béén,

mi ut ziekenbezoek gôn wij der heen.

 

Ten deurde:

Zoaterdag in de kerk dinke we noa ovver de carnavalsdage,

dernoa gôn we nar d’n bûrger um de sleutel te vroage.

 

Ten twedde:

We hebbe duk mi den óptocht migedôn.

Di jôar bekieke we um van bovenaf, dè is ôk kei schôn.

 

Ten urste:

Carnaval vieren kunde overal,

mâr nergent zo goéd as in onze ège Bokkenstal!

 

En durrum zal miene liefspreuk zien:

Al kómde van wied of van dichtbij, mit carnaval heure we d’r allemoal bij!